|
پروردگارا، ای آن که پاداش نمی خواهد، ای آن که بر بخشش و عطای بندگان پشیمان نمی شود، ای آن که جزای بنده اش را یکسان نمی دهد. نعمت و بخشش تو در آغاز است؛ _ یعنی در قبال فقط کارمزد نمی دهی._ و عفو و گذشتت احسان و نیکی کردن بدون علت و سبب است و عقوبت و کیفر تو عدل و داد است. اگر عطا نموده ای به منت نیامیخته ای و اگر از کاری بازداشته ای، منعت از روی ستم نبوده است.... و کسی که نافرمانی ترا کرده با او به حلم و بردباری رفتار نموده ای و به کسی که به خویشتن قصد ستم کرده بود مهلت داده ای.... و تو همانی که برای بندگانت دری به سوی عفوت گشوده ای و آن را توبه نامیده ای... و فرمودی که مرا بخوانید تا دعایتان را اجابت کنم...
|
